1. روش نصب: گیرههای کششی معمولاً کابلها را از طریق یک روش لنگر متصل میکنند، که نیاز به لنگر{1} خود دارند و معمولاً روی قطبها نصب میشوند. این روش اتصال، استحکام و استحکام کششی خوبی را ارائه می دهد، که می تواند کابل ها را تحت نیروهای کششی بالا پشتیبانی کند. از طرف دیگر گیره های شیار مستقیماً به هادی قلاب می شوند و استفاده از آنها را نسبتاً راحت می کند.
2. سناریوهای کاربردی: گیره های کششی برای خطوط اصلی مناسب هستند، در درجه اول برای مقاومت در برابر کشش قوی و اطمینان از ثبات و ایمنی خط استفاده می شود. در مقابل، گیرههای شیار برای اتصالات بین خطوط کابل کوچکتر و تجهیزات، مانند اتصالات جامپر در برجهای غیر مستقیم-مستقیم، مناسبتر هستند.
3. طراحی ساختاری: گیره های کششی دارای طراحی ساختاری منحصر به فرد و جمع و جور هستند که قادر به تحمل تنش های بزرگ و تضمین پایداری خط تحت نیروهای کششی بالا هستند. گیره های شیار از یک ساختار ساده "قلاب-شکل" برای اتصال هادی ها استفاده می کنند. اگرچه ساختار نسبتاً ساده است، اما برای سناریوهای قابل اجرا به اندازه کافی مؤثر است.
